 |
 |
 |
 Co to jest psychoterapia ?
Psychoterapia
Współcześnie określenie psychoterapia odnosi się do bardzo wielu rozmaitych procedur, nieraz niemających nic wspólnego z leczeniem ( a więc niebędących "terapią") Nazywa się tym słowem nawet zwyczajną życzliwość czy kulturę w interakcjach z drugim człowiekiem. To, że dzięki takiemu zabiegowi czyli wcześniej wspomnianej życzliwości czy kulturze - wobec pacjenta można również uzyskać poprawę nastroju lub pozytywne zmiany nie oznacza jeszcze charakteru zmiany trwałej. Najczęściej takie oddziaływanie jest chwilowe, gdyż otaczając pacjenta życzliwością - sprawiamy, że otrzymuje on od terapeuty zainteresowanie, szacunek (tak często potrzebny w nawiązaniu poprawnej relacji) - co jest często bardzo istotnym czynnikiem, który wpływa na chwilową zmianę poczucia danej osoby. Jednak psychoterapia to coś więcej.
Terapeuta nie tylko powinien wpływać na chwilowy stan pacjenta - ale może - a właściwie przede wszystkim powinien skupić się na głównym celu terapii jakim jest uzyskanie trwałej zmiany w przeżywaniu oraz ustąpieniu objawów chorobowych, ponieważ tylko taka pomoc może spowodować istotne zmiany w sytuacji osoby poddającej się terapii. To sam pacjent, mówiąc wprost, powinien nauczyć się sam z siebie posiadać umiejętność do zmiany swojego samopoczucia - innymi słowy - sam powinien radzić sobie w sposób konstruktywny w obliczu problemów jakie stawia przed nim życie na co dzień a nie wykorzystywać do tego celu wiedzę i umiejętności terapeuty. Celem jest również uzyskanie takiego rezultatu w czasie, który pozwoli osobie rozwiązywanie przyszłych problemów już bez udziału psychoterapii.
Przedstawiony powyżej zarys ze względu na strukturę jak i czas zmian stanowi często duży problem w określeniu czym jest "psychoterapia". Należy ją odróżnić od działań doraźnych, które w danym momencie życia mogą przynieść pacjentowi zmianę samopoczucia (na pozytywną) Należy też pamiętać o tym , że to jest tylko jedna z form pomocy - bardziej utożsamiana z doraźną pomocą psychospołeczną niż z właściwą terapią. Właściwa terapia ma na celu wprowadzać w życie pacjenta stałe zmiany w jego odczuwaniu i przeżywaniu. Tylko taki efekt można rozpatrywać jako właściwy miernik poprawnie przeprowadzonej terapii. Oczywiście w trakcie terapii doraźna pomoc jest również wskazana a w niektórych momentach nawet konieczna. Jednak bez trwałych zmian nie może być mowy o psychoterapii a tylko o doraźnej pomocy psychospołecznej.
Powołując się na słowa profesora Aleksandrowicza psychoterapia jest to:
Zespół procedur leczniczych, stosowanych w leczeniu pacjentów chorujących na zaburzenia, w których źródło - zgodnie z istniejącym stanem wiedzy - czynniki psychospołeczne mają istotne znaczenie. Jest to szczególna forma komunikacji między osobami (kontakt interpersonaly), w której jedna osoba - Psychoterapeuta - oddziałuje na drugą - pacjenta (lub grupę pacjentów przy terapii grupowej), posługując się psychologicznymi i społecznymi, werbalnymi i niewerbalnymi sposobami wpływania na stan psychiczny chorego. Są to świadome i planowane działania, realizujące w miarę możliwości uzgodnione między chorym a terapeutą - cele, umożliwiające uwolnienie pacjenta zarówno od objawów, jak i od przyczyn. Zaznaczę tutaj, że mówimy o trwałej zmianie sposobu przeżywania i samopoczucia - a nie chwilowej poprawie.
Proces psychoterapeutyczny jest więc oddziaływaniem na przeżywanie jednostki, korygującym specyficzne zaburzenia tego przeżywania, a w konsekwencji także na stan somatyczny chorego. W odróżnieniu od farmakoterapii (która ma za cel niwelowanie objawów np. zmniejszenie się dolegliwości somatycznych ), narzędziem psychoterapii są oddziaływania psychologiczne - bodźce, których źródłem jest psychoterapeuta dysponujący wiedzą o sposobach prowokowania zmian i umiejętności psychospołecznego oddziaływania. Psychoterapia nie jest tylko swobodną rozmową, wymianą zdań i faktów. Składa się na nią procedura oraz sposoby działania, które bazują na konkretnej teorii. Skuteczność tych procedur została zbadana. Sama już rozmowa może poprawić stan pacjenta - jednak nie jest to jeszcze proces terapeutyczny w tym sensie rozumiany. To, że pacjent może wypowiedzieć się i porozmawiać o własnych problemach - ma działanie terapeutyczne - ale jest to jeden z wielu składników, które wchodzi w proces terapeutyczny. Dobry terapeuta używa metod sprawdzalnych (psychoterpia wrocław), bazuje na zdobytej wiedzy i udziela pomocy w sposób zgodny z paradygmatem w jakim pracuje (np. ujęcie: psychodynamiczne, poznawcze, proces, etc.) Terapeuta może korzystać z kilku teorii i stosować metodę heurystyczna, która łączy różne rodzaje metod terapeutycznych wyprowadzonych z konkretnych teorii.
Psychoterapia stara się o stworzenie takiej relacji między psychoterapeutą a pacjentem oraz o sterowanie tą relacją tak, aby w wyniku spotkań pacjent mógł poznać ukryte znaczenie swoich objawów i przyczyny jego zaburzeń. Dzięki takiemu zabiegowi pacjent może wypracować nowe formy funkcjonowania, a przy tym lepiej zrozumieć motywy swojego dotychczasowego przeżywania i działania. Właśnie odnalezienie takich związków między przeżywaniem a sytuacją społeczną wydaje się być szczególnie ważne. Zdarza się, że w procesie psychoterapeutycznym pacjent już po kilku spotkaniach potrafi zauważyć pewne zależności kierujące jego funkcjonowaniem. Często jednak jest tak, że niektórzy pacjenci potrzebują na to znacznie więcej czasu.
Znaczenie terminu psychoterapia jest tematem często podejmowany w piśmiennictwie. W związku z tym nie ma jednaj definicji psychoterapii. A na pewno nie jest nim konsekwencja czy radykalizm ( nie jest to coś takiego jak chirurgia - nie da się czegoś usunąć lub wyciąć ) W tym miejscu chciałbym zwrócić uwagę na jeden aspekt. Pacjenci często mają przekonanie, że uczestnicząc w terapii mogą liczyć na to, że terapeuta rozwiąże za nich ich własne problemy. W tym miejscu chciałbym się na moment zatrzymać. Co to znaczy rozwiązać własne problemy ? Czy psycholog i psychoterapia rozwiązują problemy ? Jeżeli psycholodzy mieliby rozwiązywać problemy to musieliby posługiwać się jakąś magiczną mocą pozwalającą im na wchodzenie w umysł każdego pacjenta - bo jak można by wytłumaczyć fakt, że rozwiązują te problemy w sposób wg nich najlepszy dla samego zainteresowanego? Może to zabrzmi nieco dziwnie, ale psychoterapeuci i sam proces psychoterapeutyczny nie rozwiązują problemu. Raczej należy traktować to jako środek do rozwiązania własnych problemów. Jest to pewien zabieg, który pozwala pacjentowi przyjrzeć się własnym problemom - to tak jakby zobaczyć je z innej perspektywy. Dzięki temu pacjent uzyskuje wgląd we własne przeżywanie, własne możliwości oraz własne sposoby jakimi posługuje się do rozwiązywania problemów. Kolokwialnie można by powiedzieć, że psychoterapia rozwiązuje problem rozwiązywania problemów. Ale nie rozwiązuje problemów pacjenta - tylko problem jaki pacjenci mają ze strategiami rozwiązywania problemów. Pomaga nam zobaczyć w jaki sposób przeżywamy nasze problemy, pomaga zobaczyć jak do nich podchodzimy, jakie wybieramy rozwiązania. Czasami zdarza się że sami nie wiemy dlaczego reagujemy w taki a nie inny sposób. Terapia konfrontuje nasze potrzeby z sposobami w jaki sposób je realizujemy. Na terapii uczymy się jak je rozwiązywać - natomiast naszych problemów jako takich nie rozwiązujemy. Przeżywanie problemów to również tylko jeden z wielu komponentów, który wchodzi w proces terapeutyczny.
Terapia również pomaga nam zrozumieć jak żyć w zgodzie ze sobą, z własnymi potrzebami. Jak realizować nasze potrzeby w zdrowy sposób (zdrowy dla nas samych). Psychoterapią nazywa się uczenie tego, jak być wolnym, jak należy żyć i czym się kierować, wyjaśnienie, jaki jest ten świat i w co należy wierzyć (ciekawe skąd wiedza o tym psychoterapeuci?), pomaga zrozumieć czego potrzebujemy, pozwala nam zrozumieć partnera , uczynienie jak być wolnym a nawet dotyczy tak podstawowych spraw jak być życzliwym, uczciwym zwłaszcza wobec siebie. Pamiętajmy, że wszystko co pomaga ludziom uzyskać dobre samopoczucie jest właściwe i wartościowe i jeśli chcą z tego korzystać powinno to być dostępne. Choć nie musi to nazywać się to psychoterapią.
Czasami psychoterapię kojarzymy z tym, że skoro ktoś potrzebuje pomocy psychoterapeuty to musi być z nim coś nie tak lub znaczy że jest "wariatem". Tak nie jest - niektóre osoby mają problemy w pracy, inni cierpią z powodu dolegliwości cielesnych np. chorych nerek a niektórzy po prostu potrzebują pomocy w nauczeniu się jak przeżywać. Z badań WHO Światowej Organizacji Zdrowia wynika, że około 30 % ludzi w ciągu swojego życia zostaje dotkniętych problemami spowodowanymi zaburzeniami w przeżywaniu (potocznie zwaną nerwicą). To tak jakby powiedzieć, że co 3 czy 4 osoba z jaką mamy kontakt może jest lub w przyszłości będzie miała problem z przeżywaniem lub objawy związane z tym zaburzeniem.
Każdy człowiek jest indywidualną jednostką, ma własne potrzeby, posiada własny sposób reagowania na różne sytuacje - dlatego też trzeba być bardzo ostrożnym i często posługiwać się metodą godzenia sprzeczności (dialektyką) w podchodzeniu do problemów różnych osób. Nie ma jednaj obiektywnej prawdy, nawet wiedza jest przez człowieka nabywana a nie jest odzwierciedleniem rzeczywistości - dlatego tez każdy człowiek sam musi zdefiniować czego oczekuje od psychoterapii.
Psychoterapia Wrocław
Ja polecam, aby nazywać psychoterapię pewien określony sposób leczenia, który ma na celu wprowadzaniu trwałych zmian za pomocą świadomych technik psychologicznych mających na celu usunięcie zaburzeń w przeżywaniu - które są przyczyną dolegliwości i stanu dysfunkcji .
|
|
 |
 |
